“Δεν ξεκινάμε από το μηδέν”

Ανακοίνωση-Τοποθέτηση από τους “Πολίτες στο Προσκήνιο”

Ξεκινάμε από τα «γνωστά»: έργα που έμειναν στις μακέτες, συμβάσεις που κόστισαν περισσότερο απ’ όσο εξηγήθηκαν ποτέ, αποφάσεις που πάρθηκαν βιαστικά και ξεχάστηκαν ακόμα πιο γρήγορα.

Η πόλη δεν έπεσε από τον ουρανό — διαμορφώθηκε από επιλογές. Και κάποιες από αυτές τις πληρώνουμε και θα τις πληρώνουμε.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, μια ομάδα πολιτών αποφασίζει να μην προσποιηθεί ότι όλα είναι φυσιολογικά. Δεν θα μιλήσουμε με τον ασφαλή, ουδέτερο λόγο που δεν ενοχλεί κανέναν. Γιατί το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: ότι για χρόνια δεν ενοχλήθηκε κανείς αρκετά.

Δεν είμαστε «αντισυστημικοί» από χόμπι, ούτε «σωτήρες» από επάγγελμα. Είμαστε απλώς αρκετά υποψιασμένοι ώστε να ξέρουμε ότι όταν κάτι επαναλαμβάνεται ως «λάθος», συνήθως δεν είναι λάθος. Είναι μέθοδος. Και όταν η διαφάνεια εμφανίζεται μόνο σε προεκλογικά φυλλάδια, τότε μάλλον δεν είναι διαφάνεια — είναι διακόσμηση.

Η υποψηφιότητά μας δεν βασίζεται σε μεγάλα λόγια, σε σπόνσορες, σε “τζάκια”. Βασίζεται σε μια απλή, ενοχλητική ιδέα: ότι οι αποφάσεις πρέπει να αφήνουν ίχνη. Να μπορείς να δεις ποιος αποφάσισε, γιατί, με ποιο κόστος και με ποιο αποτέλεσμα. Όχι μετά από χρόνια, όχι μετά από πίεση — κανονικά, από την αρχή.

Δεν έχουμε πρόβλημα με τα έργα. Έχουμε πρόβλημα με τα «έργα-φαντάσματα», τα έργα που αλλάζουν προϋπολογισμό πιο συχνά απ’ ό,τι αλλάζει η πινακίδα τους, τα έργα που εγκαινιάζονται δύο και τρεις φορές. 

Δεν έχουμε πρόβλημα με τη διοίκηση. Έχουμε πρόβλημα με τη διοίκηση που λειτουργεί σαν να μην την αφορά κανείς.

Η πόλη δεν χρειάζεται άλλες γενικές υποσχέσεις. Χρειάζεται λιγότερη αμνησία. Λιγότερες «παρεξηγήσεις» γύρω από αναθέσεις. Λιγότερη δημιουργική λογιστική. Και κυρίως, λιγότερη σιωπή όταν τα πράγματα στραβώνουν.

Αυτή η προσπάθεια είναι, με έναν τρόπο, άβολη. Γιατί δεν έρχεται να καθησυχάσει. Έρχεται να θυμίσει. Να ανοίξει κουβέντες που συνήθως κλείνουν γρήγορα. Να επιμείνει εκεί που άλλοι προτιμούν να αλλάξουν θέμα.

Αν υπάρχει κάτι που θέλουμε να αλλάξει, δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα. Είναι ο τρόπος. Να σταματήσει η πόλη να λειτουργεί με χαμηλές προσδοκίες και κοντή μνήμη. Να μην θεωρείται φυσιολογικό αυτό που απλώς έχει επαναληφθεί πολλές φορές.

Δεν ζητάμε πίστωση χρόνου. Ζητάμε προσοχή.

Την προσοχή σου. Την Κυριακή 26 Απριλίου.