Πώς η επαγγελματική κατάρτιση μπορεί να αλλάξει το χάρτη της Στερεάς Ελλάδας

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Η Στερεά Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει ισχυρές εκπαιδευτικές υπεραξίες, ανά τόπο και νομό, με την ουσιαστική στήριξη των Επαγγελματικών Σχολείων και Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης – ΙΕΚ.

Πως μπορεί να γίνει αυτό:  

• Με  δημόσια δαπάνη από το Τομεακό της Στερεάς για τις κτιριακές υποδομές και τα εργαστήρια των Σχολείων. Με νέο εξοπλισμό και λογισμικά για τις ειδικότητες που η τεχνολογία δημιουργεί, πχ μηχανικοί ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Επιπλέον θα μπορούσε, να αποδώσει στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση χώρους και εξοπλισμό, πχ τα δημόσια ΚΤΕΟ της Περιφέρειας που δεν λειτουργούν. 
• Θα μπορούσε με συνέργειες και συνεργασίες με τις βιομηχανικές – βιοτεχνικές εταιρίες στα Οινόφυτα, τις εταιρίες Μεταλλείας και Μεταλλουργίας – πχ κατασκευαστές εφαρμογών Αλουμινίου, και Πανεπιστήμια να φέρει την Αγορά δίπλα στην εκπαίδευση και μαθητεία, για τις ανάγκες που δημιουργούνται,  για  νέες δεξιότητες και με  πιστοποιήσεις σε επαφή με το προφίλ της τεχνικής – επαγγελματικής εκπαίδευσης ανά νομό και περιοχή.
• Σε συνεργασία και συνέργειες με το Υπ. Παιδείας, τη ΔΥΠΑ, τον Ιδιωτικό υγιή τομέα των επιχειρήσεων – μέσω εκπροσώπησης αυτών από θεσμικά περιφερειακά όργανα, Πανεπιστήμια, πρέπει η Περιφέρεια  Στερεάς, να λάβει την Πρωτοβουλία, σχεδιασμού, εξεύρεσης πόρων χρηματοδότησης, προτάσεων νομοθετικών βελτιώσεων για την τεχνική εκπαίδευση, ώστε να χτίσει μια ισχυρή μελέτη στρατηγικής, κόστους και επιπτώσεων για την Τεχνική – Επαγγελματική Εκπαίδευση.

Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι ακατόρθωτο ή έωλο σχέδιο, καθώς η τεχνική επαγγελματική εξειδίκευση με ισχυρά ποιοτικά περιφερειακά και εθνικά χαρακτηριστικά, δεν υπάρχει στη Χώρα. 

Υπάρχουν οι κατευθύνσεις: 

Μελέτες αλλά και οι αναζητήσεις της Αγοράς για πιστοποιημένα επαγγελματικά στελέχη με τεχνική εξειδίκευση και για τη Στερεά δίνουν “κατευθύνσεις” στο πως πρέπει να κινηθούμε: Γεωργία ακριβείας, ΕΚΑΒ, αυτοματισμοί, ρομποτική, μεταλλεία, κλασσικά τεχνικά επαγγέλματα, αλλά και τα επαγγέλματα αυτά με τις ανάγκες των νέων τεχνολογιών, π.χ. υβριδικά συστήματα, ηλεκτροκίνηση. 

Όμως ταυτόχρονα και η Πολιτεία και η Περιφέρεια θα ήταν ωφέλιμο και σκόπιμο να δώσουν βάρος και προσοχή για  στις Τέχνες που χάνονται, όπως του ξυλουργού, του σιδηρουργού. Επαγγέλματα, με εθνικό πολιτισμικό απόθεμα, όχι μόνο μέσω της μαθητείας αλλά της επένδυσης και των κινήτρων για αυτές.

Να προηγηθεί διαβούλευση: 

Υπάρχουν τα Επιμελητήρια, τα Βιοτεχνικά Πάρκα, οι μεγάλες μονάδες ενέργειας και μεταλλεία στη Στερεά. Σαφώς χρειάζεται διαβούλευση και μια σοβαρή ομάδα μελετητών που θα δει τις ανάγκες εκπαίδευσης και πιστοποίησης με το πρίσμα τεχνολογικών εξελίξεων και χρήσης τεχνητής νοημοσύνης.

 Η πολιτική και επιστημονική συνεργασία του εγχειρήματος διεκδίκησης οφείλει να μπορεί να δώσει το πλαίσιο, επιστημονικό, θεσμικό, επιχειρησιακό, στα συναρμόδια Υπουργεία και τους Θεσμικούς Φορείς της Αγοράς. 

Η εκπαίδευση στον πρωτογενή τομέα στη στερεά Ελλάδα: 

Ανάλογα η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να κινηθεί και για Γεωργικές, Γαλακτοκομικές  Σχολές. Δεν μπορεί σε όλη τη Στερεά, με Κωπαΐδα, Σπερχειό, πεδιάδα Μόρνου και Ελαιώνες και Αμπελώνες, με ισχυρή κτηνοτροφία, να μην υπάρχουν βασικές σχολές μαθητείας. 

Ελπίζω η Περιφερειακή Αρχή και οι Περιφερειακές Παρατάξεις να ακούσουν. 

Να δουν τις μελέτες και τις αναγκαιότητες της εκπαίδευσης στη Χώρα, πέραν της Τριτοβάθμιας. 

Να χτίσουμε για τη Στερεά μια δομή και μια σαφή διαδικασία, σχεδιασμού, χρηματοδότησης, πιστοποίησης για την τεχνική – επαγγελματική εκπαίδευση και τις αγροτικές σχολές. 

(Πρώτη δημοσίευση: airetos.gr)