Δώρα της κυβέρνησης στα funds

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Με έναν τίτλο που υπόσχεται έλεγχο και δικαιοσύνη –«Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις»– το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επιχείρησε να πείσει την κοινή γνώμη ότι βάζει επιτέλους φρένο στην ασυδοσία των εισπρακτικών εταιρειών και των επενδυτικών κεφαλαίων. 

Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση στο εσωτερικό του κειμένου αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. 

Πίσω από τις διακηρύξεις περί διαφάνειας, κρύβεται το Άρθρο 23, μια διάταξη που λειτουργεί ως ο απόλυτος δούρειος ίππος σε βάρος των δανειοληπτών.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση προβλέπει ότι αν ένας πολίτης υπογράψει μια ιδιωτική σύμβαση ρύθμισης με ένα fund, αυτή μετατρέπεται αυτόματα σε εκτελεστό τίτλο. 

Με απλά λόγια: αν ο οφειλέτης, υπό το βάρος της οικονομικής πίεσης, αθετήσει έστω και έναν όρο, το fund αποκτά το ελεύθερο να προχωρήσει σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς χωρίς καν να περάσει από την πόρτα του δικαστηρίου για την έκδοση διαταγής πληρωμής.

Η επιλογή της κυβέρνησης να εισάγει αυτή τη διάταξη αποτελεί ευθεία υπονόμευση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών. 

Ενώ η επίσημη ρητορική του οικονομικού επιτελείου κάνει λόγο για «ταχύτητα στις ρυθμίσεις» και «αποσυμφόρηση των δικαστηρίων», στην πράξη αφαιρείται από τον αδύναμο πολίτη το τελευταίο του οχυρό: ο δικαστικός έλεγχος.

Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική λεπτομέρεια, είναι πολιτική επιλογή η παράδοση της μικρής ιδιοκτησίας στα funds.

Η  Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος ζητεί την άμεση απόσυρση της διάταξης, καθώς παράκαμψη των δικαστηρίων στερεί από τους οφειλέτες βασικά μέσα άμυνας (όπως οι ανακοπές) και μετατρέπει μια συμφωνία συμβιβασμού σε παγίδα.

 Παράλληλα, απαλλάσσει προκλητικά τις εταιρείες διαχείρισης από δικαστικά έξοδα και τέλη απογράφου, στερώντας πόρους από το ίδιο το Δημόσιο.

Η πολιτική ευθύνη είναι τεράστια. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. συνεζίζει τα «δώρα» στα funds και για επιτρέπει την πλήρη έκθεση των δανειοληπτών στις ορέξεις των πιστωτών. 

Είναι τουλάχιστον ειρωνικό, ένα νομοσχέδιο που διαφημίστηκε ως ασπίδα προστασίας και «εποπτεία», να καταλήγει να οπλίζει τα funds με το πιο επιθετικό νομικό εργαλείο που θα μπορούσαν να ζητήσουν.

Αν η κυβέρνηση επιθυμεί πραγματικά να προστατεύσει την κοινωνική συνοχή και να δείξει ότι δεν λειτουργεί ως ο εκτελεστικός βραχίονας των servicers, οφείλει να εισακούσει την κραυγή αγωνίας της κοινωνίας και τις προειδοποιήσεις του νομικού κόσμου. 

Το Άρθρο 23 πρέπει να απαλειφθεί άμεσα. Η προστασία της πρώτης κατοικίας και η τήρηση των κανόνων του κράτους δικαίου δεν μπορούν να θυσιάζονται στον βωμό της ταχύτερης ρευστοποίησης των χαρτοφυλακίων.